Zapraszam na mój portal poetycki www.poezja-sztuka.com

Moje zdjęcie

Jestem jak okręt na wzburzonym morzu

wtorek, 18 września 2012

poza ziemskim czasem

zielona dolina
w wodzie odbijają się

roztańczone wiatrem drzewa


dom z młyńskim kołem
otoczony lasem
skąpany słońcem



życie

poza ziemskim czasem

taki spokój  daje  przyroda



z dala od wielkomiejskiego zgiełku

dusza zespala się z cudem natury

chce poczuć  boskość chwili

 

21 komentarzy:

  1. tak sobie pomyślałam czytając ten wiersz, że właśnie dlatego moi rodzice wyprowadzili się na wieś.

    OdpowiedzUsuń
  2. Alinko nie wiem czemu piszesz,ze Twoje komentarze nie wchodzą skoro zamieściłaś je i do tego dwa nawet.dziekuję za odwiedzinki i pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Dziękuję za przypomnienie, nie byłem tutaj już dość długo.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  4. O tak, w tym miejscu poczułabym boskość chwili. Szkoda, że coraz chłodniej na dworze, bo mamy spotkanie naszej klasy. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  5. boskość jak boskość ale irracjonalność...

    OdpowiedzUsuń
  6. Witaj :)
    Jestem z rewizytą i podoba mi się :) to drugi blog poetycki na, który wchodzę. Jest mi tu dobrze i pozwól, że zostanę :)
    Miłego wieczorku życzę :)

    OdpowiedzUsuń
  7. andante spianato18 września 2012 12:33

    Natura daje spokój i ukojenie, ale też potrafi byc niszcząca...

    OdpowiedzUsuń
  8. tak,przebywanie TAM...jest jakby poza....czasem Alinko...

    OdpowiedzUsuń
  9. Zapomnialas o nas Alinko a my przynalismy Twojemu blogowi nagrode odbierz ja u nas stronie za piekny blog :) Pozdrawiam-Kormoran

    OdpowiedzUsuń
  10. "z dala od wielkomiejskiego zgiełku
    dusza zespala się z cudem natury
    chce poczuć boskość chwili"
    Tak!!!!!
    Dlatego dzisiaj poszłam do ogrodu w ziemi pogrzebać!

    Ten wiersz jak nic , dzisiaj jest dla mnie!

    OdpowiedzUsuń
  11. Marzy mi się taki spokojny kąciki. Zresztą napisałam o tym tu:
    http://synesthesis.blog.onet.pl/

    OdpowiedzUsuń
  12. a w górach już... jesień? :)nasumi

    OdpowiedzUsuń
  13. Wiersz jak zwykle prosty a głęboki.Serdeczności posyłam jesienne.

    OdpowiedzUsuń
  14. To mi przypomina Prosiecką Dolinę na Słowacji. Dom z młyńskim kołem, drzewa, woda cisza i spokój.

    OdpowiedzUsuń
  15. Witaj Alinko!stęskniłam się za Twoimi wierszami i Twoimi wnuczkami; czy mnie jeszcze pamiętasz? pragnę Ci się przypomnieć i u siebie n blogu zamieścić adres Twego bloga; potrzebna mi do tego Twoja zgoda; proszę, odezwij się;
    pozdrawiam Basia
    http://prawda-nas-wyzwoli.blog.onet.pl/

    OdpowiedzUsuń
  16. Jestem od dzieciństwa mieszkańcem "szufladki z betonu" w wielkomiejskim śląskim blokowisku! mieszkałem jakiś czas na wsi (Orawa, jednakże potraktowałem to, jak dłuższe wakacje...
    serdeczności)

    OdpowiedzUsuń
  17. Jak to dobrze, że ja mam te cuda natury tuż za oknem. Pozdrawiam, Alinko

    OdpowiedzUsuń
  18. Aura sprzyja by wciąż obcować z naturą :)
    Mam nadzieję, ze zdrowotnie wszystko jest ok. Ściskam.

    OdpowiedzUsuń
  19. Piękny głęboki wiersz. Masz rację nawet modlić się jest łatwiej na łonie takiej przyrody. Boże Naturo- przecież napisał nasz genialny wieszcz Mickiewicz. Pozdrawiam -;))

    OdpowiedzUsuń
  20. To prawda, w obliczu Natury chylimy czoła Szkoda, że tak mało mamy czasu, by poświęcać Jej więcej uwagi.

    OdpowiedzUsuń
  21. Cała przyroda w koło medytuje
    Tylko człowiek miliony myśli produkuje
    Ile myśli dzisiaj wyprodukowałeś
    Czy nad którąś z nich pomedytowałeś
    Gdybyś częściej medytował
    Mniej emocji byś produkował....
    To mały fragmencik mojej niedawno napisanej rymowanki
    właśnie o tym jak to nasi przodkowie razem z przyrodą medytowali ,tylko medytacją tego nie nazywali,spokojniejsi byli bo bliżej natury żyli,a my niestety zamieniliśmy przyrodę na media,no i czasu nie mamy na kontakt z naturą ,chyba ,że film przyrodniczy.
    Wszyscy narzekamy na brak czasu a jeszcze takiej rozrywkowej epoki nie było,żeby tyle milionów ludzi w telewizję się stale gapiło i w chronicznym stresie żyło.Ubezwłasnowolnieni przez media,zdalnie sterowani.Zobaczcie co oni(media)zrobili z nami?
    Internet w telefonie telewizor na pół ściany a do tego stale monitorowani,jak tu żyć spokojnym i szczęśliwym być???
    Pozdrawiam kolorami i zapachami jesieni:))

    OdpowiedzUsuń